Επιμέλεια κειμένου: Κάλλια Φόρογλου

Στην βρεφική ηλικία, συχνά πρόκειται για διαταραχές που σχετίζονται με τον ύπνο, το φαγητό ή την τουαλέτα και εφόσον τα οργανικά αίτια έχουν αποκλειστεί από τον παιδίατρο τους. Η δύσκολη συμπεριφορά, η υπερβολική προσκόλληση, η δυσκολία να ακολουθηθούν όρια φέρνουν πολλές φορές τους γονείς στο κέντρο μας. Η υποψία αναπτυξιακής καθυστέρησης ή η εμφάνιση αυτιστικών στοιχείων είναι επίσης μοχλός επίσκεψης.

Στην νηπιακή ηλικία, η είσοδος στο σχολείο φέρνει νέα θεματική: δυσκολία αποχωρισμού, εμφανή διαταραχή στην προσοχή και στην συγκέντρωση, άγχος ή επιθετικότητα, δυσκολία στην προσαρμογή.

Αργότερα κατά τη σχολική περίοδο, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη μάθηση, αποτελούν τον κύριο λόγο επίσκεψης: δυσκολίες στην ανάγνωση, στην γραφή, στην αρίθμηση, προβλήματα οργάνωσης της μελέτης, συγκέντρωσης και προσοχής. Αλλά και οι επώδυνες εμπειρίες σχολικού εκφοβισμού, τα προβλήματα συμπεριφοράς, η υπερβολική ενασχόληση με το διαδίκτυο.

Στην εφηβεία, αν εμφανιστούν απότομες αλλαγές στη διάθεση ή στην συμπεριφορά, προβλήματα στις σχέσεις, επιθετικότητα προς τους ίδιους τους γονείς, διατροφικές διαταραχές, άγχος εξετάσεων, πειραματισμοί ουσιών ή προβλήματα ταυτότητας.

Η εμπειρία μας απέδειξε πως, όσο πιο έγκαιρα οι γονείς μας εμπιστεύτηκαν την ανησυχία τους και τα ερωτήματα τους, όσο πιο σύντομα προχωρήσαμε σε μια ολοκληρωμένη κλινική εκτίμηση, τόσο πιο άμεσα βρέθηκαν οι κατάλληλες και προσαρμοσμένες λύσεις για κάθε παιδί και την οικογένεια του.